انواع کلی بازرسی جوش

روشهای کلی بازرسی جوش

زمانیکه در محلی که میتواند قطعاتی از یک سازه و یا هرچیز دیگری باشد عمل جوشکاری انجام میدهیم، برای کنترل دقیق محل قطعاتی که جوشکاری شده و برای مطمئن شدن از اینکه کار براساس استانداردها و اصولی انجام گردیده، باید یک سری بررسی هایی صورت پذیرد که همه اینها وظیفه بازرس جوش است و اصطلاحا به این کار بازرسی جوش اطلاق میکنیم. این مساله باید قبل، در حین و پس از اتمام جوشکاری تواما صورت پذیرد. برای انجام این کار روشهای گوناگونی وجود دارد و از ابزارهای متفاوتی بهره میبرند. در یک دسته بندی کلی روشهای بازرسی جوش به دو دسته مخرب و غیرمخرب دسته بندی میگردند که هر کدام ابزار مناسب خود را میطلبد. به طور کلی اقداماتی که قبل و در حین جوشکاری انجام میشود جنبه پیشگیرانه دارد تا شرایط مناسب برای انجام جوشکاری صحیح فراهم باشد و پس از اتمام کار هم بازرسیهای مخرب و غیر مخرب را داریم تا از صحت کار مطمئن گردیم.

 آزمون های غیر مخرب (NDT) :

                  1- بازرسی چشمی(VT)

                  2- آزمون مایعات نافذ (PT)

                  3- آزمون مغناطیسی (MT)

                  4- آزمون اولتراسونیک (UT)

ابزار بازرسی غیرمخرب جوش میتواند شامل موارد ذیل باشد:

عیب یاب اولتراسونیک، ضخامت سنج اولتراسونیک، تجهیزات جریان گردابی(ادی کارنت)، ویدئوسکوپ و بورسکوپ، سختی سنج پرتابل، یوک و کویل مغناطیسی، پراب های اولتراسونیک و تست بلوک، چراغ ماوراء بنفش، اسپری MT و PT، گیج های جوشکاری، پیت گیج های عقربه ای و دیجیتال، آینه های بازرسی چراغ قوه و …. .

ب- تست های مخرب  (DT) :

1- تست خمش

                  2- تست کشش

                  3- تست ضربه

                  4- تست شکست

اگر مایلید در مورد روشهای بازرسی جوش و ابزار آن بیشتر بدانید با ما همراه باشید.

 

 

 

نامگذاری فولاد با استاندارد DIN

نامگذاری فولادها با استاندارد DIN

فولادهای غیر آلیاژی

فولادهای غیر آلیاژی دارای یکسری عناصر همراه هستند که مقدار آنها از مقادیر اعلام شده ذیل هیچگاه بالاتر نمی رود.  این عناصر همراه از طریق ذوب مواد اولیه وارد فولاد می شوند.
P<0.09%   S<0.06%   Ti<0.1%
Si<0.5%   Mn<0.8%   Ai<0.1%
این فولادهای غیر آلیاژی  به دو دسته تقسیم می شوند، این تقسیم بندی بر اساس اینکه آیا برای این فولاد عملیات حرارتی در نظر گرفته شده است یا نه انجام می شود.

دسته اول:

فولادهای ساختمانی که توسط علامت St نشان داده می شود. بعد از این علامت عددی دو رقمی می آید که حداقل استحکام کششی را نشان می دهد.  بر اساس این استاندارد گاهی اوقات نحوه تولید و همچنین موارد خاص توسط حروفی که در ابتدای St آورده می شوند مشخص می گردد.  این دسته برای عملیات حرارتی در نظر گرفته نشده اند.

دسته دوم:

فولادهای با کیفیت بالاتر هستند که برای عملیات حرارتی در نظر گرفته شده اند.  در این فولادها از حرف C به عنوان مشخصه استفاده می شود. بعد از حرف C متوسط درصد کربن به صورت صد برابر ارائه شده است. جهت تمایز فولادهای غیر آلیاژی و مشخص نمودن ویژگی خاصی در آنها، بعد از علامت C حروف زیر با معانی معینی می آید:

f: فولاد سخت کاری شده شعله ای یا القایی، مثلاً Cf53
k: فولاد نجیب با مقدار پائین فسفر و گوگرد، مثلاً Ck15
m:  فولاد نجیب با محدوده معینی  از گوگرد- نه فقط حد مجاز بالا- ، مثلاً Cm35
q: فولاد کربوره و بهسازی جهت کله زنی سرد (Cold Heading) ، مثلاً Cq35

گاهی اوقات بعد از عدد مشخصه مقدار کربن، حروف مشخصه زیر نیز می آید:

W: کیفیت فولاد ابزار، مثلاً C110W
W1: فولاد ابزار با کیفیت درجه اول، مثلاً C80W1
W2: فولاد ابزار با کیفیت درجه دوم، مثلاً C80W2

به عنوان مثال:

شماره استاندارد علامت S&lt علامت P&lt Mn Si C DIN
۱٫۰۶۰۱ ۰٫۰۴۵ ۰٫۰۴۵ ۰٫۶-۰٫۹ ۰٫۴ ۰٫۵۷-۰٫۶۵ C60
۱٫۱۲۲۱ ۰٫۰۳۰ ۰٫۰۳۵ ۰٫۶-۰٫۹ ۰٫۴ ۰٫۵۷-۰٫۶۵ CK60

در این استاندارد آلمانی از حروف زیر جهت مشخص نمودن روش تولید استفاده می شود:
B: فولاد بسمر
E: فولاد الکتریکی
M: فولاد زیمنس
R: فولاد آرام
T: فولاد توماس
U: فولاد نا آرام
گاهی اوقات بعد از ترکیب شیمیایی نوع عملیات انجام گرفته بر روی فولاد نیز بیان می شود.  به عنوان مثال اگر بر روی فولاد عملیات حرارتی های زیر انجام شده باشد از حروف اختصاری زیر استفاده می شود:
V: برای فولاد عملیات حرارتی شده
N: برای فولاد نرماله شده
H: برای فولاد سخت شده
K: برای فولاد تغییر شکل سرد داده شده
پس به طور خلاصه می توان گفت ابتدا روش تولید، سپس آنالیز شیمیایی و در نهایت نوع عملیات حرارتی انجام گرفته ذکر می شود. به عنوان مثال C35V70 فولادی است با ۳۵ /۰درصد کربن که عملیات حرارتی شده و میانگین استحکام کششی آن MPa 700 می باشد.

فولادهای آلیاژی:

فولادهای آلیاژی فقط بر اساس ترکیب شیمیایی نامگذاری می شوند.  این روش، مشخصه دقیق فولاد را بیان می کند.  به علاوه این روش، نامگذاری دقیق فولاد را در حالت بلوک خام ریخته گری امکان پذیر می نماید.  البته نمی توان به نوع فرآیند و  عملیات حرارتی که بر روی آن انجام گردیده و یا خواص استحکامی آن پی برد.
نامگذاری کامل یک فولاد آلیاژی به ترتیب زیر است:
–         حروف شناسایی مربوط به نوع ذوب ریزی
–         حروف شناسایی مربوط به خواصی که مشروط به فرآیند ذوب ریزی و عمل آوری آن است
–         عدد مشخصه کربن
–         علامت شیمیایی عناصر آلیاژی
–         عدد مشخصه افزوده های آلیاژی
–         رقم مشخصه محدوده های تضمینی
–         حروف مشخصه وضعیت عملیات حرارتی
–         عدد مشخصه استحکام کششی تضمینی و یا سایر خواص تعیین کننده

عدد مشخصه کربن:

صد برابر مقدار کربن به عنوان عدد مشخصه کربن مطرح می شود، جهت تمایز مارک های خیلی مشابه، درصورت نیاز مقدار آن به اندازه ۱ واحد کم و یا زیاد نشان داده می شود.  در فولاد های آلیاژی به منظور کوتاه شدن، از علامت C صرفنظر می شود.  این علامت فقط در فولادهای غیر آلیاژی قبل از عدد مشخصه کربن قرار می گیرد.  عدد مشخصه C همواره اول قرار می گیرد

انواع میلگرد و خصوصیات مکانیکی آنها

انواع میلگرد و مشخصات مکانیکی

آشنایی با انواع میلگرد و مشخصات مکانیکی آنها برای انجام مراحل جوشکاری و بازرسی جوش آنها یکی از اولین اطلاعات لازم می باشد. به این منظور بطور خلاصه اطلاعات کاربردی را در این زمینه در اختیار شما همراهان و همکاران عزیز قرار خواهیم داد.

میلگردA1 :

این میلگرد با تنش جاری ۲۳۰۰ کیلوگرم بر سانتی متر مربع و تنش گسیختگی ۳۸۰۰ کیلوگرم بر سانتی متر مربع و تغییر شکل نسبی پلاستیکی (در زمان گسیختگی) ۲۵ درصد بعنوان میلگرد نرم شناخته شده و عمدتا بصورت صاف و بدون آج می باشد.این میلگرد برای آهنگری و تغییر شکل و انجام عملیات جوشکاری بر روی آن مناسب است.و بطور کلی بعنوان یک میلگرد داکتیل شناخته می شود.

میلگرد A2 :

این نوع میلگرد با تنش جاری ۳۰۰۰ کیلوگرم بر سانتی متر مربع و تنش گسیختگی ۵۰۰۰ کیلوگرم بر سانتی متر مربع و تغییر شکل نسبی پلاستیکی (در زمان گسیختگی) ۱۹ درصد بعنوان میلگرد نیمه خشک (ترد) و نیمه نرم شناخته شده که بصورت آجدار و عمدتا آج فنری شکل میباشد.این میلگرد برای عملیات ساختمانی و خصوصا خاموت زنی مناسب بوده و انجام عملیات جوشکاری بر روی آن در صورت اجبار میسر بوده که البته توصیه میشود در صورت امکان از جوشکاری آن پرهیز شود.

میلگرد A3 :

این میلگرد با تنش جاری ۴۰۰۰ کیلوگرم بر سانتی متر مربع و تنش گسیختگی ۶۰۰۰ کیلوگرم بر سانتی متر مربع و تغییر شکل نسبی پلاستیکی (در زمان گسیختگی) ۱۴ درصد بعنوان میلگرد خشک (ترد) مناسب عملیات سیویل صنعتی و ساختمانی بوده که بصورت آجدار و عمدتا آج جناقی میباشد و اکیدا برای آهنگری و تغییر شکلهای فراوان با زوایای تند مناسب نبوده و همچنین به هیچ وجه عملیات جوشکاری بر روی آن مجاز نمیباشد

معرفی کدهای جوش AWS توسط جوش گستر توس

فیلم کدهای جوش AWS

در این فیلم به توضیح کدهای جوش AWS می پردازیم. با ما همراه باشید و ما را از نظرات سازنده خود بهره مند سازید.

 

مراحل بازرسی جوش از جوش گستر توس

مراحل بازرسی جوش

به انجام رساندن یک بازرسی کامل و دقیق نیاز به داشتن دستورالعملی جامع دارد. مسلما بازرسی جوش نیاز به توجه و حضور پررنگ بازرس در همه زمانهای قبل، هنگام و بعد از جوشکاری را می طلبد. برای حصول اطمینان کامل از نتیجه صحیح کار لازم است که در تمام مراحل کار بطور دقیق و اصولی فعالیت نمود. از اینرو خلاصه ای از مراحل بازرسی جوش و دستورالعملهای اولیه کار بازرسی را برای شما علاقمندان و همراهان در این مقاله جمع آوری و ارائه نمودیم. امید است تجربه سالیان طولانی فعالیت ما در حوزه بازرسی جوش در این مقال به یاری شما عزیزان بیاید.

بازرسی قبل جوشکاری :

به منظور آماده سازی مقدمات جوشکاری به نحوی که از بروز عیوب جوش جلوگیری به عمل آورد و یا آنها را به حد قابل قبولی تقلیل دهد بایستی به بازرسی قبل جوشکاری توجه و اهمیتی خاص مبذول داشت. همگی این مثل معروف را به خاطر داریم که می گوید : پیشگیری بهتر از درمان است. به مصداق همین عبارت معروف می توان به جد اعلام کرد که یک برنامه بازرسی چشمی مسئولانه می تواند از ۸۰ تا ۹۰ درصد عیوب عادی و معمولی در جوشکاری جلوگیری به عمل آورد. اقدامات اولیه در بازرسی قبل جوشکاری شامل موارد زیر می باشد :
۱- اطلاع از کیفیت جوش مورد نظر در کار
۲- اطلاع از شرایط بهره برداری از قطعات و مجموعه کار
۳- مطالعه دقیق مشخصات فنی و نقشه ها
۴- انتخاب استاندارد اجرایی
۵- انتخاب روش جوشکاری و ارزیابی آن
۶- انتخاب مصالح کار و بازرسی آنها
۷- انتخاب مواد مصرفی و بازرسی آنها
۸- داشتن طرح جوشکاری
۹- تنظیم نحوی جوشکاری
۱۰- بررسی تجهیزات جوشکاری
۱۱- آزمون جوشکاری و اپراتورها

بازرسی موقع جوشکاری :

بازرسی در موقع جوشکاری جهت اجرای صحیح عملیات جوشکاری ساخت و ساز و نصب و اطمینان از بکار بردن مصالح و مواد مصرفی درست و جلوگیری از انجام تخلفات و رعایت نکات و اصول مطرح شده در بازرسی قبل جوشکاری از ضروریات کار بازرس می باشد. سری عواملی که در هنگام جوشکاری باید مدنظر قرار گیرد شامل موارد زیر می باشد :
۱- بازرسی قطعات متصل شده و درزهای آماده جوشکاری
۲- بازرسی محلهای جوش و سطوح مجاور آنها به جهت حصول اطمینان از تمیزی و عاری بودن از موادی که اثرات مخرب برای جوشکاری خواهند داشت.
۳- بازرسی سطوح برشکاری شده یا شیار زده شده از نظر تضاریس، پوسته، ترک و غیره
۴- بازرسی ترتیب و توالی جوشکاری در استفاده از قیدها و گیره ها و سایر تمهیدات لازم به جهت جلوگیری از پیچیدگی ناشی از جوشکاری
۵- بازرسی مواد مصرفی جوشکاری به جهت دارا بودن شرایط مطلوب
۶- بررسی وضعیت جوشکاران و اپراتورهای جوشکاری از لحاظ مهارت انجام کار
۷- بازرسی پیش گرم کردن و حفظ درجه حرارت بین پاسی

بازرسی بعد از جوشکاری:

اگر یک بازرس مراحل قبلی کار را به درستی انجام داده باشد پس از اتمام جوشکاری به میزان بسیار زیادی از صحت جوش به عمل آمده اطمینان خواهد داشت. اما به هر حال بازرسی جوش زمانی به پایان می رسد که پس از اتمام جوشکاری بازرسی نهایی و تایید کار به انجام رسد. برخی از فعالیتهای بازرسی بعد از جوشکاری به شرح زیر می باشد:
۱- بازرسی چشمی جهت بررسی عیوب مرئی، ترکهای سطحی، بریدگی کناره، کندگی، سوختگی، تقعر یا تحدب زیاد نیمرخ جوش، نامساوی بودن ساقها، گرده اضافی، پرنشدگی کامل، نفوذ اضافی، چاله انتهای جوش، بیش از حد موجدار بودن و غیره
۲- بازرسی تغییر شکلهای ناشی از جوشکاری مثل انقباض موضعی، خیز، خم شدگی، تابیدگی، چرخش، کمانش، شکستگی محور، به هم خوردگی زاویه ها و غیره
۳- بازرسی ابعاد جوش و قطعه جوشکاری شده
۴- بازرسی تنش زدایی و سختی پس از تنش زدایی
۵- بازرسی های غیرمخرب
ارزیابی کیفیت جوش بایستی در هر سه مرحله یاد شده صورت پذیرد. مسلما قطعه جوش داده شده و جوش انجام شده باید با استانداردهای مطلوب کیفیت مطابقت داشته باشد. ازریابی کیفیت جوشکاری به عهده بازرس می باشد که برای به انجام رساندن آن بایستی استاندارد پذیرش یا معیار پذیرش جوش مشخص باشد و نوع آزمایش غیرمخرب و میزان آن تعیین شود. بازرس پس از انجام آزمایشات و تعیین نتایج آنها باید بتواند تجزیه و تحلیل کاملی از آنها را ارائه نموده و در نهایت گواهینامه پذیرش جوش صادر نماید. بازرس جوش در هیچ یک از مراحل یاد شده نباید نوشتن گزارش جامع و کامل را فراموش نماید چرا که جزیی جدا نشدنی از ویژگیهای یک بازرس خوب می باشد.

خصوصیات و ویژگیهای بازرس فنی جوش

ویژگیهای بازرس جوش

مسلما انجام هر کاری نیاز به یکسری پیش زمینه ها و توانایی های اولیه دارد. ما نیز در وجود خود علایق، خواسته ها و قدرتهایی داریم که از آنها برای هر چه بهتر گذراندن امورات زندگی و کاری خود بهره می گیریم. پتانسیلهای لازم برای انجام درست و بهینه کارها امری ضروری جهت نیل به اهداف کاری و رشد و پیشرفت در حوزه تخصصی ما خواهد بود. از اینرو با توجه به تجربه و سابقه ای بیش از دو دهه فعالیت در حوزه بازرسی فنی برآن شدیم تا خلاصه ای از ویژگیهای کاربردی و ضروری در امر بازرسی فنی را برای علاقمندان و همراهان خود به رشته تحریر درآوریم. بر هیچ کس پوشیده نیست که به جهت انجام وظایف بازرسی، رعایت جنبه های وجدانی-انسانی و حرفه ای هر یک از این ویژگیها را نمی توان سبک شمرد.

جنبه های فنی:

یکسری از خصوصیات و ویژگیهای یک بازرس خوب مرتبط با حوزه فنی و دانش او از کار است که از جمله مهمترین موارد آن می توان به نکات زیر اشاره کرد.

آشنایی با نقشه ها و مشخصات فنی

بازرس حوش بایستی با نقشه های مهندسی آشنا بوده و بتواند مشخصات فنی را تفسیر نماید. علاوه بر نقشه خوانی، بازرس جوش بایستی با علائم قراردادی جوش و آزمایشهای غیرمخرب آشنایی کامل داشته باشد.

آشنایی با زبان جوشکاری

بازرس فنی نمی تواند بدون آشنایی با زبان جوشکاری کار تخصصی خود را به انجام برساند. مسلما آشنایی با فرهنگ جوشکاری و اصطلاحات درست کاری برای هر فرآیند جوشکاری لازمه انجام صحیح بازرسی می باشد. با آگاهی از این ملزومات است که بازرس می تواند یافته های خود را به جوشکاران و کارکنان جوش کارگاه توضیح داده و به مهندسان و ناظران نهایی سازه اطلاعات و خواسته های خود را تفهیم نماید. از آنجا که در بعضی فرآیندهای جوشکاری از نامهای تجاری استفاده می شود و شاید این نامهای برای همگان خوانایی لازم را نداشته باشد لذا بازرس باید بتواند از اصطلاحات استاندارد برای آگاهی همگان استفاده نماید. از اینرو تنظیم گزارش کار به نحوی که همه افراد مربوطه بتوانند از آن بهره ببرند از اهمیت بالایی برخوردار است.

آشنایی با فرآیندهای جوشکاری

آگاهی کامل از فرآیندهای مختلف جوشکاری، شرح فرآیند، منبع حرارتی یا انرژی آن، چگونگی کنترل آن، جنبه های عملیاتی و ایمنی کار و بطور کلی مزایا و محدودیتهای هر نوع فرآیند جوشکاری از ملزومات دانش فنی بازرس جوش می باشد.

شناخت روشهای آزمایش

انطباق جوش از نظر کیفی با خواسته های استاندارد سازه از روشهای متعدد آزمایشی مشخص می شود. شناخت کامل انواع روشهای آزمایشی و محدودیتهای هر یک از آنها بسیار مهم می باشد. آگاهی کامل از کاربرد هر روش آزمایش و نتایج حاصله و چگونگی تجزیه و تحلیل داده های آن از تواناییهای یک بازرس فنی محسوب می شود.

توانایی گزارش نویسی و حفظ سوابق

مسلما داشتن دانش کافی از امورات بایگانی و حفظ سوابق کاری سازه از جمله خصوصیات بارز و مهم بازرس جوش خواهد بود. از اینرو آماده سازی گزارشات کوتاه و مختصر اما کافی و جامع از شرایط بازرسی که برای همه قابل فهم باشد نیز از تواناییهای یک بازرس خوب محسوب می شود. بازرس فنی باید این نکته را بخاطر داشته باشد که کلیه جزئیات کار را در گزارش گنجانده باشد. چرا که هر نکته کوچک و بدیهی امکان دارد در ابتدا جهت درج در گزارش ضروری به نظر نرسد اما پس از گذشت زمان مسلما یادآوری همه آن جزئیات امکان پذیر نیست و فقط درصورتی که در گزارش مکتوب شده باشند باعث خواهد شد که هیچ عیب یا مسئله ای از چشمها به دور نماند. گزارش بازرس بایستی نه تنها تمام نتایج بازرسی و آزمایشات را دربرداشته باشد، بلکه باید به موضوع دستورالعمل جوشکاری، ارزیابی دستورالعمل جوشکاری و کنترل مواد جوشکاری نیز اشاره کرده باشد. فراموش نکنید تهیه یک گزارش خوب به عنوان رزومه کاری عالی و افزایش اعتبار یک بازرس محسوب می شود.

تحصیل و آموزش

گذراندن دوره رسمی مهندسی علوم پایه و متالورژی برای بازرس بسیار با ارزش خواهد بود. مسلما دوره های تخصصی و فنی آزمایشات غیرمخرب و داشتن گواهینامه های اجرایی کاری از ملزومات یک بازرس می باشند.

تجارب

مشخصا هر کاری پس از کسب دانش فنی و تحصیل علم آن نیاز به حصول تجربه در انجام را دارد. کسب تجارب مختلف به نحوی باعث ارتقاء توانمندی اجرایی در کار و افزایش تخصص افراد خواهد شد. از اینرو کسب تجربه در حوزه بازرسی هم از نکات غیرقابل انکار به حساب خواهد آمد.

تجربه جوشکاری

داشتن تجارب در جوشکاری یا اپراتوری جوشکاری برای هر بازرس می تواند بسیار راهگشا و گرانبها باشد. با داشتن تجربه جوشکاری دید و دانش بازرس در جوشکاری وسیع شده و به اعتبار او می افزاید و توجیه علل مردود کردن کارهای ضعیف از جانب او را مستدل خواهد کرد.

تجربه بازرسی

نگرش فردی و دیدگاه بازرس خوب صرفا از طریق انجام بازرسی حاصل می شود. تجربه بازرسی قطعات بدون جوش نیز برای بازرس فوق العاده مهم و کاربردی می باشد چرا که باعث افزایش توان فکری و دید کاری بازرس خواهد شد. مسلما مدارک و گواهینامه های اعتباربخشی به بازرسین جوش نشان دهنده توان تجربی و فنی آنها را به تصویر خواهد کشید که بازرسان نباید از کسب آنها غافل بمانند.

جنبه های فردی

یکسری از خصوصیات و ویژگیهای یک بازرس خوب مرتبط با حوزه فردی و شخصیتی او از کار است که از جمله مهمترین موارد آن می توان به نکات زیر اشاره کرد.

داشتن وضعیت جسمانی خوب

از آنجا که جهت بازرسی در برخی سازه ها نیاز به داشتن انعطاف لازم و قدرت بدنی مطلوب بابت حرکتهای سریع و به موقع است و نیز در برخی شرایط نیاز به داشتن توان بالای بدنی جهت صعود یا تغییر موضع متفاوت از حالات طبیعی است، مسلم است که توان فیزیکی و آمادگی جسمانی به انجام بهتر و صحیح امور بازرسی در این مواقع به کمک بازرس خواهد آمد.

داشتن دید خوب

یکی از مهمترین ابزارهای فیزیکی مورد استفاده یک بازرس فنی دید کافی و دقیق و قابل قبول او می باشد. مسلما دیدن جوش از نزدیک، مقایسه نتایج آزمایشاتی مثل رادیوگرافی نیاز به داشتن دید قابل قبول و کامل از لحاظ پزشکی دارد تا هیچ عیب و نکته ای از نگاه تیزبین بازرس پوشیده نماند.

حفظ متانت حرفه ای

بازرس برای موفق شدن در کار خود نیاز به همکاری همه جانبه همه همکاران و دست اندرکاران پروژه را دارد. لذا مسلم است که حفظ متانت حرفه ای و بی طرفی و سازگاری در تصمیمات و اعلام نظرها برای پیشبرد صحیح امور کاری ایشان امری ضروری به حساب خواهد آمد. پس بازرس باید از دستورالعمل مشخصی پیروی کرده و باید بتواند به موقع تصمیم صحیح را گرفته و در تعامل سالم با همکاران پروژه را به اتمام برساند. بدیهی است که بازرس بایستی شخصی مطلع و آگاه، میانه رو، سازگار و با قدرت تصمیم گیری بالا باشد و به تمامی مشخصات قرارداد خود مسلط بوده و بر اساس نیازمندیها، وظایف، اختیارات و مسئولیتهای خویش با احترام به همکاری با سایر متخصصین پروژه برآید.