نامگذاری فولاد با استاندارد DIN

نامگذاری فولادها با استاندارد DIN

فولادهای غیر آلیاژی

فولادهای غیر آلیاژی دارای یکسری عناصر همراه هستند که مقدار آنها از مقادیر اعلام شده ذیل هیچگاه بالاتر نمی رود.  این عناصر همراه از طریق ذوب مواد اولیه وارد فولاد می شوند.
P<0.09%   S<0.06%   Ti<0.1%
Si<0.5%   Mn<0.8%   Ai<0.1%
این فولادهای غیر آلیاژی  به دو دسته تقسیم می شوند، این تقسیم بندی بر اساس اینکه آیا برای این فولاد عملیات حرارتی در نظر گرفته شده است یا نه انجام می شود.

دسته اول:

فولادهای ساختمانی که توسط علامت St نشان داده می شود. بعد از این علامت عددی دو رقمی می آید که حداقل استحکام کششی را نشان می دهد.  بر اساس این استاندارد گاهی اوقات نحوه تولید و همچنین موارد خاص توسط حروفی که در ابتدای St آورده می شوند مشخص می گردد.  این دسته برای عملیات حرارتی در نظر گرفته نشده اند.

دسته دوم:

فولادهای با کیفیت بالاتر هستند که برای عملیات حرارتی در نظر گرفته شده اند.  در این فولادها از حرف C به عنوان مشخصه استفاده می شود. بعد از حرف C متوسط درصد کربن به صورت صد برابر ارائه شده است. جهت تمایز فولادهای غیر آلیاژی و مشخص نمودن ویژگی خاصی در آنها، بعد از علامت C حروف زیر با معانی معینی می آید:

f: فولاد سخت کاری شده شعله ای یا القایی، مثلاً Cf53
k: فولاد نجیب با مقدار پائین فسفر و گوگرد، مثلاً Ck15
m:  فولاد نجیب با محدوده معینی  از گوگرد- نه فقط حد مجاز بالا- ، مثلاً Cm35
q: فولاد کربوره و بهسازی جهت کله زنی سرد (Cold Heading) ، مثلاً Cq35

گاهی اوقات بعد از عدد مشخصه مقدار کربن، حروف مشخصه زیر نیز می آید:

W: کیفیت فولاد ابزار، مثلاً C110W
W1: فولاد ابزار با کیفیت درجه اول، مثلاً C80W1
W2: فولاد ابزار با کیفیت درجه دوم، مثلاً C80W2

به عنوان مثال:

شماره استاندارد علامت S&lt علامت P&lt Mn Si C DIN
۱٫۰۶۰۱ ۰٫۰۴۵ ۰٫۰۴۵ ۰٫۶-۰٫۹ ۰٫۴ ۰٫۵۷-۰٫۶۵ C60
۱٫۱۲۲۱ ۰٫۰۳۰ ۰٫۰۳۵ ۰٫۶-۰٫۹ ۰٫۴ ۰٫۵۷-۰٫۶۵ CK60

در این استاندارد آلمانی از حروف زیر جهت مشخص نمودن روش تولید استفاده می شود:
B: فولاد بسمر
E: فولاد الکتریکی
M: فولاد زیمنس
R: فولاد آرام
T: فولاد توماس
U: فولاد نا آرام
گاهی اوقات بعد از ترکیب شیمیایی نوع عملیات انجام گرفته بر روی فولاد نیز بیان می شود.  به عنوان مثال اگر بر روی فولاد عملیات حرارتی های زیر انجام شده باشد از حروف اختصاری زیر استفاده می شود:
V: برای فولاد عملیات حرارتی شده
N: برای فولاد نرماله شده
H: برای فولاد سخت شده
K: برای فولاد تغییر شکل سرد داده شده
پس به طور خلاصه می توان گفت ابتدا روش تولید، سپس آنالیز شیمیایی و در نهایت نوع عملیات حرارتی انجام گرفته ذکر می شود. به عنوان مثال C35V70 فولادی است با ۳۵ /۰درصد کربن که عملیات حرارتی شده و میانگین استحکام کششی آن MPa 700 می باشد.

فولادهای آلیاژی:

فولادهای آلیاژی فقط بر اساس ترکیب شیمیایی نامگذاری می شوند.  این روش، مشخصه دقیق فولاد را بیان می کند.  به علاوه این روش، نامگذاری دقیق فولاد را در حالت بلوک خام ریخته گری امکان پذیر می نماید.  البته نمی توان به نوع فرآیند و  عملیات حرارتی که بر روی آن انجام گردیده و یا خواص استحکامی آن پی برد.
نامگذاری کامل یک فولاد آلیاژی به ترتیب زیر است:
–         حروف شناسایی مربوط به نوع ذوب ریزی
–         حروف شناسایی مربوط به خواصی که مشروط به فرآیند ذوب ریزی و عمل آوری آن است
–         عدد مشخصه کربن
–         علامت شیمیایی عناصر آلیاژی
–         عدد مشخصه افزوده های آلیاژی
–         رقم مشخصه محدوده های تضمینی
–         حروف مشخصه وضعیت عملیات حرارتی
–         عدد مشخصه استحکام کششی تضمینی و یا سایر خواص تعیین کننده

عدد مشخصه کربن:

صد برابر مقدار کربن به عنوان عدد مشخصه کربن مطرح می شود، جهت تمایز مارک های خیلی مشابه، درصورت نیاز مقدار آن به اندازه ۱ واحد کم و یا زیاد نشان داده می شود.  در فولاد های آلیاژی به منظور کوتاه شدن، از علامت C صرفنظر می شود.  این علامت فقط در فولادهای غیر آلیاژی قبل از عدد مشخصه کربن قرار می گیرد.  عدد مشخصه C همواره اول قرار می گیرد

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *